Sluiten
 
 

Perskamer

 

Persmateriaal

Cirque du Soleil stelt informatiemappen beschikbaar aan de pers over de verschillende shows en over het bedrijf.

Dralion

Een 3000 jaar oude traditie van Chinese acrobatische kunsten komt samen met de multidisciplinaire benadering van Cirque du Soleil in Dralion, een show die zijn inspiratie haalt uit de Oosterse filosofie en de eeuwige zoektocht naar harmonie tussen mens en natuur. De naam van de show is afgeleid van twee symbolische wezens: de draak, als symbool voor het Oosten, en de leeuw, als symbool voor het Westen.

In Dralion nemen de vier elementen die de natuur vormen een menselijke vorm aan. Elk element wordt vertegenwoordigd door een eigen herkenbare kleur: lucht is blauw, water is groen, vuur is rood en aarde is oker. In de wereld van Dralion smelten culturen samen, worden mens en natuur één en is alles in balans.

Downloaden

Reist rond in Zweden, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Spanje

Meer info
 

Dralion - Ontwerpers

  • Guy Laliberté

    Oprichter en Creative Guide

    Guy Laliberté is in 1959 geboren in Québec. Deze accordeonist, steltloper en vuurvreter heeft met ondersteuning van een kleine groep mensen het allereerste internationaal vermaarde circus van Québec opgericht. Guy Laliberté, een dappere visionair, herkende en gebruikte de talenten van straatartiesten van het Fête foraine de Baie-Saint-Paul en richtte in 1984 Cirque du Soleil op.

    Guy Laliberté was de eerste die de mix van culturen en artistieke en acrobatische disciplines samenbracht, wat ook vandaag de dag nog kenmerkend is voor Cirque du Soleil. Sinds 1984 staat hij aan het hoofd van het creatieve team en helpt hij de medewerkers bij de ontwikkeling van elke show. Daarnaast heeft hij eraan bijgedragen dat circuskunsten tegenwoordig worden gezien als een belangrijke artistieke discipline.

    Cirque du Soleil is een internationale organisatie; zowel wat betreft de stijl en activiteiten als de invloed die het circus uitoefent. Guy Laliberté staat nu aan het hoofd van een organisatie met activiteiten die zich uitstrekken over vijf continenten.

    In oktober 2007 begon Guy Laliberté aan een tweede project: de ONE DROP Foundation, die tot doel heeft om wereldwijd armoede te bestrijden door mensen van schoon water te voorzien.  Deze nieuwe droom komt voort uit het gegeven dat het recht op water van essentieel belang is om te kunnen overleven en uit de normen en waarden die al sinds de oprichting een belangrijke rol spelen bij Cirque du Soleil:  de gedachte dat het leven alles wat iemand geeft ook weer teruggeeft en dat daarbij zelfs het kleinste gebaar een verschil maakt.

    In september 2009 werd Guy Laliberté de eerste Canadese privéruimtevaarder.  Zijn doel was om mensen bewust te maken van de waterproblemen waarmee de aarde en mensheid te maken hebben. Onder het motto Moving Stars and Earth for Water was de eerste poëtisch-sociale missie in de ruimte een feit. De bedoeling was mensen te raken vanuit een artistieke benadering: een speciale, 120 minuten durende webcast met verschillende optredens in veertien steden op vijf continenten, zelfs in het internationale ruimtestation ISS.

    Belangrijkste awards en onderscheidingen
    In 2012 werd Guy Laliberté opgenomen in de Gaming Hall of Fame van de American Gaming Association. In 2011 werd hij opgenomen in de Canadian Business Hall of Fame. In 2010 kreeg Guy zijn eigen ster op de Hollywood Walk of Fame. In hetzelfde jaar werd Guy door de regering van Québec gepromoveerd van ridder (een titel die hij zes jaar eerder kreeg) tot officier in de Ordre de la Pléiade. De Université Laval (Québec) verleende Guy Laliberté in 2008 een eredoctoraat. Het jaar ervoor won Guy Laliberté de Ernst & Young Entrepreneur of the Year-award in drie categorieën: Québec, Canada en Internationaal. In 2004 ontving hij de Order of Canada, de hoogste onderscheiding van het land, van de gouverneur-generaal van Canada. In hetzelfde jaar werd hij door Time Magazine genoemd als een van de 100 meest invloedrijke personen ter wereld. In 2003 werd hij door de Condé Nast-groep geëerd als onderdeel van het Never Follow Program, een eerbetoon aan uitvinders en innovators. In 2001 werd hij door de Académie des Grands Montréalais uitgeroepen tot 'Great Montrealer'. In 1997 ontving Guy Laliberté de Ordre National du Québec, de hoogste onderscheiding die door de regering van Québec wordt uitgereikt.


    Andere awards en onderscheidingen

    2009
    Lifetime Achievement Award, uitgereikt door de Canadian Marketing Association

    2002
    Vereeuwiging in de Canadese Walk of Fame

    1998
    Visionary Award, uitgereikt door het American Craft Museum (nu het Museum of Arts and Design in New York)

    1996
    Vision nouvelle-award, uitgereikt op het 43e Gala du Commerce (Québec)

    1988
    Personality of the Year, Gala Excellence La Presse (Québec)

    1988
    Entrepreneur of the Year, Les Affaires magazine (Québec)

     

    Meer infoVerbergen
  • Gilles Ste-Croix

    Artistiek leider

    Toen Gilles Ste-Croix zijn ouders vertelde dat hij de showbusiness in wilde zeiden ze “Alles behalve dat!”. Ste-Croix groeide op op het platteland van Quebec, maar hij was vastbesloten om daar niet te blijven. Hij werd een hippie en een nomade, leefde in communes en maakte in de jaren zestig de verplichte pelgrimstocht naar de Westkust. Daar leefde hij in communes en volgde een paar dramalessen.

    Ste-Croix probeerde zich wel aan te passen en werkte zelfs een tijdje op een architectenkantoor, maar hij wist diep van binnen dat hij niet gemaakt was voor een gewone carrière in het bedrijfsleven. Tegelijkertijd was zijn zoektocht naar een baan absoluut niet doelloos of vaag. Hij zegt dat hij als tiener al een sterke drang had om te slagen en een evenzo sterke drang om te vermaken. Zijn entree in de showbusiness gebeurde op een zeer ongewone en onvoorspelbare manier.

    Eind jaren zeventig woonde Gilles Ste-Croix in een commune in Victoriaville, Quebec. Hij plukte appels om de kost te verdienen. Op een dag bedacht hij dat het werk een stuk makkelijker zou zijn wanneer hij de ladder aan zijn benen kon vastmaken en zo ontwierp hij zijn eerste stelten.

    Een vriend noemde toevallig het Bread and Puppet Theater in het nabijgelegen Vermont, dat steltlopen als basis gebruikte voor veel van haar voorstellingen. Ste-Croix ging langs bij het gezelschap en realiseerde zich dat zijn appelpluk- vaardigheden wel eens gewild zouden kunnen zijn in de grotere wereld van entertainment.

    In 1980 richtten Gilles Ste-Croix en een groep straatartiesten de Échassiers de Baie-Saint-Paul op en organiseerden een straattheaterfestival genaamd het Fête foraine de Baie-Saint-Paul. Dit zou uiteindelijk leiden tot de oprichting in 1984 van Cirque du Soleil met Guy Laliberté.

    In 1984 en 1985 bedacht Gilles Ste-Croix vele steltnummers voor Cirque du Soleil en voerde hij ze uit. In 1988 werd hij Artistiek Directeur van Cirque, evenals coördinator voor een talentenjacht die zich verspreide over de vier hoeken van de wereld. Hij was van 1990 tot 2000 Director of Creation [creatief directeur] voor alle Cirque du Soleil producties: Nouvelle Expérience, Saltimbanco, Alegría, Mystère, Quidam, La Nouba, "O", en Dralion. In 1992 regisseerde hij Fascination, de eerste show van Cirque du Soleil die in theaters in Japan werd getoond. In 1997 regisseerde hij ook de baanbrekende diner/cabaretshow Pomp Duck and Circumstance in Duitsland.

    Terwijl hij in 2000 nog steeds als werkte adviseur voor Cirque du Soleil, besloot Gilles Ste-Croix om een van zijn grootste dromen waar te maken: Gedreven door zijn gepassioneerde interesse voor paarden, richtte hij zijn eigen bedrijf op om de voorstelling Cheval-Théâtre uit 2003 te produceren. Hierin schitterden 30 paarden en acrobaten in een tent en ze reisden langs tien steden in Noord Amerika.

    In december 2002 keerde Gilles St-Croix terug naar Cirque du Soleil als Vice-President of Creation, New Project Development [Ontwikkeling Nieuwe Projecten]. In juli 2006 werd hij benoemd tot Senior Vice-President of Creative Content and New Project Development [creatieve inhoud en ontwikkeling nieuwe projecten]. Op dit moment richt Gilles zich op zijn rol als Creative Guide [creatief leider], naast Guy Laliberté.

    Meer infoVerbergen
  • Guy Caron

    Regisseur

    Caron was Cirque's first Artistic Director when the company was created in 1984. He is also the founder of Montreal 's National Circus School. After an absence of a few years to pursue other interests, he returned to Cirque in 1998 to direct Dralion (1999) and work as Director of Creation on KÀ (2004).

    Guy Caron is one of the main pioneers of the rebirth of the circus arts. In 1975, when no circus existed in Quebec, Guy Caron left for Hungary and studied for three years at the École de cirque de Budapest. In 1981, he founded the École nationale de cirque de Montréal with Pierre Leclerc. He was its executive director for ten years.

    He regularly seats on the juries of many circus festivals all over the world. From 1987 to 1989, he was the executive director of the Centre national des arts du cirque de Châlons-en-Champagne, in France. Since 1992, he has been a consultant and director for well-known circuses in Switzerland, France and the United States. In 1996, he directed three acts that won the Clown d'Or award at the Festival de Monte Carlo. These acts were performed by members of the Swiss family Knie.

    Guy Caron came to the circus arts through a fortuitous encounter with clowns Rodrigue Tremblay and Sonia Côté, alias Chatouille and Chocolat, in the 1970s. With them, he went to Hungary, and once back in Montreal, he was at the forefront of the public entertainers who were precursors to Cirque du Soleil. He owes his vocation as an actor to his mentor, man of theatre Paul Buissonneau. "He gave me everything: my tools as an actor, my first professional job, and even, quite often, his theatre, the Quat'Sous," he says.

    Circus arts are far from being the only field where Guy Caron has left his mark. He has four times been a member of the creative team for Quebec singer Diane Dufresne's shows. He has also worked on scenarios and as an artistic director or director for many forms of variety shows, especially cabarets, musicals, singing and magic.

    Guy Caron has also taken university courses in performance arts administration. This education has served, among other things, to help him sit for four years on the board of directors of the École nationale de cirque de Montréal and for three years on the board of the Festival mondial du cirque de demain, in Paris.

    Meer infoVerbergen
  • François Barbeau

    kostuumontwerper

    Costume designer, director, and teacher François Barbeau is one of the most renowned and respected stage artisans in Canada. In 1998, he joined the team of designers behind the Cirque du Soleil show Dralion, and this creation earned him an Emmy in 2001, awarded by the Academy of Television Arts & Sciences for "Outstanding Costumes for a Variety or Music Program." His association with Cirque du Soleil continued in 2004 when he designed the costumes for the opening ceremonies of the XIth FINA World Championships in Montreal.

    In his career, François Barbeau has designed costumes for hundreds of plays, ballets, and operas presented in Canada, the United States, France, Switzerland, and Israel. He has also directed over fifty plays in Montreal and Toronto since 1984. In 1987, he created the costumes for the opera The Rake's Progress directed by Robert Lepage and presented at the Monnaie theatre in Brussels, Belgium.

    François Barbeau was the official costume designer at the Théâtre du Rideau Vert in Montreal for many years. He also works regularly, as costume designer or director, with many other major companies in Montreal, including the Théâtre du Nouveau Monde, the Nouvelle Compagnie Théâtrale, Quat'Sous, the Centaur, the Compagnie Jean-Duceppe, and the Théâtre d'Aujourd'hui, as well as the National Arts Centre in Ottawa.

    He features, as costume designer or artistic director, in the credits of dozens of Quebec films and television programs. His talent is recognized by French directors as well: Louis Malle called on him for Atlantic City and he worked with Gérard Depardieu on Tartuffe. In 2004, he created the costumes for Jean Beaudin's feature film Nouvelle-France, for which he received the Jutra award for "Best Costumes."

    From 1962 to 1987, François Barbeau also played a key role in training the new generation, as a teacher at the National Theatre School of Canada and then as director of the school's Scenography Program. His emulators include Dominique Lemieux, Michel Crête and Stéphane Roy, all designers at Cirque du Soleil.

    In 2000, François Barbeau received the Order of Canada, the country's highest distinction. His lifetime achievement has also been recognized with an honorary Masque from the Académie québécoise du théâtre, the Governor General's Performing Arts Award, and the Prix Victor-Morin of the Société Saint-Jean-Baptiste of Montreal. In 2007, the Université du Québec à Montréal granted him an honorary doctorate for his outstanding contribution to the improvement of performing arts and culture in Quebec.

    He has been awarded abundant other prizes and distinctions in the fields of theatre, film, and television.

    François Barbeau used highly unusual reflective materials in his costumes to capture the essence of the characters that evolve in the icy and frosty realm of Wintuk. Under his watchful eye, Cirque du Soleil's costume department turned into a full-fledged research lab for many months. "I wanted to move out of familiar waters with Wintuk, particularly in the area of materials and textiles," he notes.

    François Barbeau was born in Montreal.

    Meer infoVerbergen
  • Stéphane Roy

    Set Designer

    Stéphane Roy heeft gestudeerd aan de National Theatre School van Canada en heeft als decorontwerper en artistiek directeur aan meer dan 100 producties gewerkt, zowel in Montréal als in het buitenland. Hij werkt vooral in de theater- en danswereld, maar heeft ook ervaring opgedaan in de film-, televisie-, reclame- en variétéwereld.

    In de loop der jaren heeft hij nauw samengewerkt met een aantal regisseurs en kunstgenootschappen: Hij heeft de decors ontwerpen voor verschillende toneelstukken die zijn opgevoerd in Espace Go en in het Théâtre du Nouveau Monde in Montréal. Sinds 1990 ontwerpt hij ook decors voor dansproducties, zoals de internationaal erkende dansgezelschappen La La La Human Steps en O Vertigo.

    Gezien zijn professionele achtergrond in combinatie met een architect als vader, een moeder die veel deed in het theater en een unieke, sociale en artistieke benadering van voorstellingsruimten, was het eigenlijk niet te vermijden dat Stéphane in contact zou komen met Cirque du Soleil. Deze samenwerking begon met de realisatie van Dralion. Daarna volgden Varekai, Zumanity, KOOZA en nu dus Zarkana.

    Sinds 2011 is Stéphane werkzaam als een van de drie kunstenaars in residentie die door de Montreal Nature Museums-groep zijn aangesteld om een link te vormen tussen de vier natuurwetenschappelijke museums in de stad. Hij heeft ook de tentoonstelling The Warrior Emperor and China’s Terra Cotta Army ontworpen voor het Montreal Museum of Fine Arts.

    Zijn prestaties zijn vele malen bekroond. Zo werd hij in 1989 door de Association Québécoise des Critiques de Théâtre uitgeroepen tot Revelation of the Year, All Categories Combined. In 1992 werd hij door dezelfde organisatie beloond met de prijs voor het beste decorontwerp. Zijn talent is ook erkend door de Conseil des Arts de la Communauté Urbaine de Montréal, de Academy of Canadian Cinema and Television en de Académie Québécoise du Théâtre.

    "In de lyrische, fantastische wereld van Zarkana is de oude, vervallen schouwburg waarin alles zich afspeelt een karakter op zichzelf"", zegt Stéphane Roy. ""De wanden ademen, bewegen en zingen. Wat de esthetische kant betreft bevinden we ons aan het begin van de vorige eeuw, ergens tussen 1910 en 1930, pal tussen Gaudí, Klimt en de art nouveau. De natuurlijke vormen zijn een knipoog naar de Franse meester glasmaker en juwelier René Lalique."

    Stéphane Roy woont in Montréal.

    Meer infoVerbergen
  • Luc Lafortune

    Lighting Designer

    In directing the lighting for the show KÀ, Luc Lafortune is contributing to his twelfth creation with Cirque du Soleil. He has been associated with Cirque du Soleil since its beginnings in 1984. That year, he was hired as a lighting technician backstage. The following year, he was at the lighting control booth for the young troupe's eight-month tour. In 1986, he became the lighting designer. Since then, his lighting creations have toured the world.

    At Cirque du Soleil, his creator's resumé includes the shows We Reinvent the Circus, Fascination, Nouvelle Expérience, Saltimbanco, Mystère, Alegría, Quidam, "O", La Nouba, Dralion, Varekai and Zumanity. He was also co-director of photography for the video recording of the show Quidam.

    In 2002, he worked with director Robert Lepage to design the lighting for British singer Peter Gabriel's world tour, Growing Up. Many other internationally successful artists and groups have called upon his talents. Since 1996, he has worked with, among others, No Doubt, The Eagles, Gipsy Kings and Swiss circus Salto Natale.

    Luc Lafortune studied theatre production at Concordia University in Montreal . He was originally interested in set design. "One day, during rehearsal, I discovered the ability of light to redefine a space, to make a strong contribution to the image and spirit of a show," he says. The experience inspired a passion that still permeates his work today.

    The excellence of his work has garnered him many awards. In 1992, his lighting design for the show Saltimbanco earned him a Drama-Logue Theater Award, given by critics from the California-based theatre magazine of that name. In 1994, he was chosen as designer of the year by the magazine Lighting Dimensions International (LDI). In 1997, the Martin Professionals show The Atomic Lounge, for which Luc Lafortune was artistic director, won the LDI for best light show. In 1998, he took an Entertainment Design Award for his lighting design for the show "O".

    Luc Lafortune is regularly invited as a speaker to share his knowledge and thoughts with students and professionals all over the world.

    Meer infoVerbergen
  • Violaine Corradi

    Composer and Musical Director

    Violaine Corradi was born in Trieste, Italy and arrived in Montreal at the age of four. Her father was a composer and conductor, and her mother an opera singer. In keeping with the family tradition, she received classical training in singing, piano, clarinet and side flute. At the age of seven, she joined the children’s choir that accompanied the Bolshoi Opera, the Milan Scala and the Opéra du Québec during performances at Place des Arts in Montreal.

    She later studied drama, and chose piano and voice as her principal instruments. Her work gradually evolved into a fusion of musical styles as she developed a strong interest in world music, which would later become pivotal in her compositions.

    Violaine’s work reflects the rich diversity of her influences and interests. She has composed scores for numerous exhibitions and films. From 1993 to 1998 she composed, arranged and interpreted the music to accompany leading Quebec poets in the audio series Poésie/musique. The nine titles in this collection, which she co-produced, have enjoyed wide success in international French-speaking markets. Some of the pieces from her 1996 solo album Passages, including Illuminations, are included in anthologies alongside works by such artists as Philip Glass, Jon Anderson and Andreas Vollenweider.

    Since 1999, Violaine has composed arranged, produced and served as musical director of the soundtrack of the IMAX films Bears and Great North, the Grand Prize winner of the 2001 Géode award at the Paris Film Festival.

    Violaine Corradi’s music for ZAIA is her third assignment with Cirque du Soleil, following Dralion and Varekai. "At Cirque du Soleil, the creators are asked to work in a vacuum, like the acrobats. But we also engage in a collective creation: That is our safety net,” she says. “The director, Gilles Maheu had an inspiring vision for ZAIA that greatly stimulated my creative process for the show. When I write the musical score, I first develop the themes that the characters inspire in me, because everything flows from them.”

    Meer infoVerbergen
  • Julie Lachance

    Choreographer

    Julie Lachance began her career in dance and has worked in the Quebec circus world for more than 25 years, as a choreographer, art advisor, director and teacher.

    She has pursued classical and contemporary dance training, through teaching these disciplines she grew into the world of Cirque. 1986 marks the debut of her non-stop association with the circus arts.  In 1987, she became Educational director for Montreal’s National Circus School (ÉNC) and she has been at the school as a dance instructor and art advisor for its collegial education program since 1992.

    Since 1990, Julie Lachance has participated, as choreographer, designer or director, in more than 15 shows starring students from the internationally renowned school. She has also been involved in the design of shows representing the ÉNC at international events, in particular the Festival des Hautes Écoles de Cirque in Brussels. Her choreographic creations for circus acts won the performers numerous prizes at Festival du Cirque de Demain (France), la Piste aux espoirs de Tournai (Belgium), China Wuqiao International Circus Festival and the Festival Première rampe of Monaco.

    In addition to her contributions at l’ÉNC, Julie collaborated to numerous creations in dance and circus arts in Montreal and abroad. She choreographed Synfonia and Chameleon (Salto Natale, Switzerland), and Ulalena (Maui Myth and Magic, Hawaii). She acted as Artistic Director and Stage Director for My dance, Do I know You and Appartement #21 of Sandy Silva and created and directed Alice from L’Arsenal à musique. Julie is also the co-founder of Les Productions à Trois têtes; a group for which she created Celui qui a des yeux, an intimate and surreal circus theater production.

    Her first collaboration with Cirque du Soleil was in 1999, as a choreographer for Dralion.

    Julie Lachance has known a prolific and diverse artistic career. Whether it is through large or smaller scale shows, or research work and exploration workshops with artists from independent circuses, she discusses creating circus arts through an integrated approach towards the merger of forms and genres.

    Meer infoVerbergen
  • Guy Desrochers

    Sound Designer

    Guy Desrochers spearheaded the sound design of the Cirque du Soleil shows Nouvelle Expérience (1992), Fascination (1992) and Dralion (1999). A passionate artist, he also created the soundscape for the North American, European and Asian tours of Alegría.

    During his career, he designed the sound for more than 300 hours worth of shows, festivals and gala events, plying his trade alongside a multitude of artists spanning a wide range of musical styles. While in Montreal, he worked on the sound design of four opera productions: Nelligan, Aïda, Carmen and Les Ailes du Feu, a work by composer Philippe Leduc. He also worked in tandem with a number of major artists in the entertainment business, such as Bryan Adams, Céline Dion, Chris de Burgh and André-Philippe Gagnon.

    His outstanding work garnered him numerous award nominations from the Quebec TV and entertainment industry. In 1994, Desrochers received a Félix for best sound designer from the Association québécoise de l'industrie du disque, du spectacle et de la vidéo (ADISQ).

    In 2001, he completed the sound design for the show Cheval, a production by Cheval-Théâtre, an equestrian circus company founded by Gilles Ste-Croix.

    In 2002, Cirque du Soleil sadly learned of the passing of Guy Desrochers. However, thanks to the Dralion show, his work is still very much alive.

    Meer infoVerbergen
  • Michel Dallaire

    Clown Act Designer

    Cirque du Soleil fans will remember the clown group called La Ratatouille, which performed in 1984 and 1985. Michel Dallaire was the soul behind it. He has since put together a number of groups and created many clown shows in Europe, including Pomp Duck and Circumstance, Cirque Gosh in Germany, and Les Hommes Noirs. Recently, he founded a clown school in France. Guy Caron has relied on Michel's talent to put together a group of clowns in the pure "absurd" style, a style very familiar to Michel.

    Meer infoVerbergen