Sluiten
 
 

Perskamer

 

Persmateriaal

Cirque du Soleil stelt informatiemappen beschikbaar aan de pers over de verschillende shows en over het bedrijf.

KOOZA

KOOZA vertelt het verhaal van de Onschuldige, een eenzame, droevige man die op zoek is naar zijn plek in de wereld.

Met KOOZA keert Cirque du Soleil terug naar zijn roots: in de show spelen twee soorten traditionele circusartiesten de hoofdrol - acrobaten en clowns. De show legt de nadruk op fysieke inspanningen van menselijke prestaties in al hun pracht en breekbaarheid. Deze worden gepresenteerd in een kleurrijk geheel met de nadruk op onvervalste slapstickhumor.

Tijdens zijn reis ontmoet de Onschuldige een reeks komische personages, zoals de Koning, de Bedrieger, de Zakkenroller en de Vervelende Toerist met zijn Valse Hond.

In KOOZA worden kracht en kwetsbaarheid, lol en glimlachen, beroering en harmonie gebruikt om de thema's van angst, identiteit, erkenning en macht te verkennen. De voorstelling vindt plaats in een spannende en exotische wereld vol verrassingen, opwinding, ontspanning, dapperheid en totale verwarring.

Downloaden

Reist rond in Spanje, Polen, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk

Meer info
 

KOOZA - Ontwerpers

  • Guy Laliberté

    Oprichter en Creative Guide

    Guy Laliberté is in 1959 geboren in Québec. Deze accordeonist, steltloper en vuurvreter heeft met ondersteuning van een kleine groep mensen het allereerste internationaal vermaarde circus van Québec opgericht. Guy Laliberté, een dappere visionair, herkende en gebruikte de talenten van straatartiesten van het Fête foraine de Baie-Saint-Paul en richtte in 1984 Cirque du Soleil op.

    Guy Laliberté was de eerste die de mix van culturen en artistieke en acrobatische disciplines samenbracht, wat ook vandaag de dag nog kenmerkend is voor Cirque du Soleil. Sinds 1984 staat hij aan het hoofd van het creatieve team en helpt hij de medewerkers bij de ontwikkeling van elke show. Daarnaast heeft hij eraan bijgedragen dat circuskunsten tegenwoordig worden gezien als een belangrijke artistieke discipline.

    Cirque du Soleil is een internationale organisatie; zowel wat betreft de stijl en activiteiten als de invloed die het circus uitoefent. Guy Laliberté staat nu aan het hoofd van een organisatie met activiteiten die zich uitstrekken over vijf continenten.

    In oktober 2007 begon Guy Laliberté aan een tweede project: de ONE DROP Foundation, die tot doel heeft om wereldwijd armoede te bestrijden door mensen van schoon water te voorzien.  Deze nieuwe droom komt voort uit het gegeven dat het recht op water van essentieel belang is om te kunnen overleven en uit de normen en waarden die al sinds de oprichting een belangrijke rol spelen bij Cirque du Soleil:  de gedachte dat het leven alles wat iemand geeft ook weer teruggeeft en dat daarbij zelfs het kleinste gebaar een verschil maakt.

    In september 2009 werd Guy Laliberté de eerste Canadese privéruimtevaarder.  Zijn doel was om mensen bewust te maken van de waterproblemen waarmee de aarde en mensheid te maken hebben. Onder het motto Moving Stars and Earth for Water was de eerste poëtisch-sociale missie in de ruimte een feit. De bedoeling was mensen te raken vanuit een artistieke benadering: een speciale, 120 minuten durende webcast met verschillende optredens in veertien steden op vijf continenten, zelfs in het internationale ruimtestation ISS.

    Belangrijkste awards en onderscheidingen
    In 2012 werd Guy Laliberté opgenomen in de Gaming Hall of Fame van de American Gaming Association. In 2011 werd hij opgenomen in de Canadian Business Hall of Fame. In 2010 kreeg Guy zijn eigen ster op de Hollywood Walk of Fame. In hetzelfde jaar werd Guy door de regering van Québec gepromoveerd van ridder (een titel die hij zes jaar eerder kreeg) tot officier in de Ordre de la Pléiade. De Université Laval (Québec) verleende Guy Laliberté in 2008 een eredoctoraat. Het jaar ervoor won Guy Laliberté de Ernst & Young Entrepreneur of the Year-award in drie categorieën: Québec, Canada en Internationaal. In 2004 ontving hij de Order of Canada, de hoogste onderscheiding van het land, van de gouverneur-generaal van Canada. In hetzelfde jaar werd hij door Time Magazine genoemd als een van de 100 meest invloedrijke personen ter wereld. In 2003 werd hij door de Condé Nast-groep geëerd als onderdeel van het Never Follow Program, een eerbetoon aan uitvinders en innovators. In 2001 werd hij door de Académie des Grands Montréalais uitgeroepen tot 'Great Montrealer'. In 1997 ontving Guy Laliberté de Ordre National du Québec, de hoogste onderscheiding die door de regering van Québec wordt uitgereikt.


    Andere awards en onderscheidingen

    2009
    Lifetime Achievement Award, uitgereikt door de Canadian Marketing Association

    2002
    Vereeuwiging in de Canadese Walk of Fame

    1998
    Visionary Award, uitgereikt door het American Craft Museum (nu het Museum of Arts and Design in New York)

    1996
    Vision nouvelle-award, uitgereikt op het 43e Gala du Commerce (Québec)

    1988
    Personality of the Year, Gala Excellence La Presse (Québec)

    1988
    Entrepreneur of the Year, Les Affaires magazine (Québec)

     

    Meer infoVerbergen
  • David Shiner

    Writer and Director

    David Shiner vindt het heerlijk om mensen te laten lachen, maar hij neemt het vak van clown bijzonder serieus. "Een clown is in principe een karakter dat ons helpt een speciaal stukje in onszelf te vinden", legt hij uit. "Het is een moeilijke rol om te spelen, want het verlangen de zin van het leven te vinden ligt ten grondslag aan het karakter."

    David Shiner is het bekendst als clown, maar is begonnen als mimespeler op straat in Parijs. Zijn carrière kwam in 1984 van de grond toen hij werd ontdekt op het beroemde circusfestival Cirque de Demain. Sindsdien heeft hij voor een groot aantal bekende circussen gewerkt, zoals het Duitse Circus Roncalli en het nationale Zwitserse Circus Knie. Tussen de circusevenementen door ging hij samen met Cirque du Soleil-veteraan René Bazinet op tournee met een zelf geschreven two man show.

    David werkte voor het eerst officieel samen met Cirque du Soleil in 1990, toen hij hielp met het ontwikkelen van Nouvelle Expérience en 19 maanden lang door Canada en de VS toerde met deze voorstelling waarin hij ook optrad. Hij is waarschijnlijk een van de meest memorabele Cirque-clowns dankzij zijn fratsen, waarbij hij door, op en over een groot deel van de toeschouwers stapt en dankzij zijn klassieke, grotendeels geïmproviseerde nabootsing van een melodrama uit het stille-filmtijdperk waarbij hij vier toeschouwers betrekt. De productie werd in 1991 voor HBO gefilmd. Hij heeft ook meerdere malen opgetreden in The Tonight Show met Johnny Carson en Jay Leno. Zijn meest recente samenwerking met Cirque was als schrijver en regisseur van KOOZA in 2007.

    In 1992 maakte David zijn debuut op het witte doek met de rol van een clown in de film Lorenzo's Oil. Het jaar erop speelde hij de rol van ''Straight Man'' tegenover Bill Irwin in Sam Shepards Silent Tongue. Samen met Irwin creëerde hij vervolgens de zwijgende voorstelling Fool Moon met muziek van de Red Clay Ramblers. Deze voorstelling vol 'geïnspireerde waanzin' werd tussen 1992 en 1999 opgevoerd, waaronder drie afzonderlijke series voorstellingen op Broadway. Fool Moon sleepte een speciale Tony Award voor Live Theatrical Presentation in de wacht in 1999, werd bekroond met een Drama Desk Award voor een Unique Theatrical Experience, en ontving een Outer Critics Circle Special Achievement Award.

    In 2000 speelde David als eerste de rol van de Cat in the Hat, de gastheer en gids in de Broadway-musical Seussical. Dankzij een subsidie van de Pugh Foundation zette hij vervolgens een voorstelling op poten in het ACT Theatre in Seattle. Later toverde hij een gedeelte van die voorstelling om in zijn one man show David Shiner in the Round.

    "Banana Shpeel is pure, grappige slapstick", zegt David Shiner. "et bevat zeker elementen die te herleiden zijn tot vaudeville, vooral in de excentrieke dansen, zang en de geweldige clownsperikelen. De inhoud mag dan vrij traditioneel zijn, maar onze benadering is juist heel modern."

    David werd in 1953 geboren in Boston in de Amerikaanse staat Massachusetts.

    Meer infoVerbergen
  • Serge Roy

    Creation Director

    Serge Roy maakte al deel uit van de Cirque du Soleil-familie voordat de organisatie in 1984 officieel werd opgericht.

    Hij komt uit een muzikale familie en heeft een aangeboren talent voor muziek en showbusiness. Als zesjarige zat hij al achter een drumstel op het toneel, samen met zijn saxofoon spelende vader. Hij dacht eerst aan een zangcarrière, maar besloot later toch een andere richting in te slaan.

    Serge ging naar de toneelschool en was drummer in een band, maar pas tijdens een bezoek aan de stad Baie-Saint-Paul in de Canadese provincie Québec viel alles op zijn plaats. In de plaatselijke jeugdherberg raakte hij bevriend met Gilles Ste-Croix en Guy Laliberté, die druk bezig waren met plannen voor wat een paar jaar later zou uitgroeien tot Cirque du Soleil.

    In 1984 en 1985 was hij toneelmeester voor de voorstelling Le Cirque du Soleil. Daarna werkte hij als manager tijdens de Amerikaanse tournees van zowel Nouvelle Expérience als Saltimbanco. Daarop volgden aanstellingen als de artistieke coördinator van de voorstellingen Dralion, Quidam, Mystère en Saltimbanco. In 2005 werd hij aangesteld als Creation Director van KOOZA onder regie van David Shiner, een samenwerking die wordt voortgezet in Banana Shpeel.

    De functie van Creation Director is ideaal voor Serge Roy, omdat hij zijn creatieve ei kwijt kan en tegelijk anderen kan inspireren. "Als Creation Director moet je mensen tot elkaar brengen", vertelt hij. "De Creation Director vormt de schakel tussen de droom van een gastregisseur en de kennis die Cirque in de loop der jaren heeft opgebouwd en deze twee aspecten vullen elkaar aan. Een van de leukste dingen is dat ik plezier beleef in een sfeer waarin alle ontwerpers als persoon tot bloei kunnen komen en tegelijkertijd samenwerken als een hecht team".

    Voor Serge Roy is Banana Shpeel een collage van totaal verschillende en verbluffende stijlen en disciplines. "Met deze voorstelling willen we de toeschouwers een beetje in de war brengen", zegt hij. "Wat is deze mengelmoes van vaudeville, clowns, tap, excentrieke dans, hiphop, fysieke komedie en waanzinnige magie? Het is geen circus, geen musical, geen variété en zelfs geen vaudeville. Het is Banana Shpeel!"

    Serge Roy werd in 1957 geboren in het Canadese Montréal.

    Meer infoVerbergen
  • Stéphane Roy

    Set Designer

    Stéphane Roy heeft gestudeerd aan de National Theatre School van Canada en heeft als decorontwerper en artistiek directeur aan meer dan 100 producties gewerkt, zowel in Montréal als in het buitenland. Hij werkt vooral in de theater- en danswereld, maar heeft ook ervaring opgedaan in de film-, televisie-, reclame- en variétéwereld.

    In de loop der jaren heeft hij nauw samengewerkt met een aantal regisseurs en kunstgenootschappen: Hij heeft de decors ontwerpen voor verschillende toneelstukken die zijn opgevoerd in Espace Go en in het Théâtre du Nouveau Monde in Montréal. Sinds 1990 ontwerpt hij ook decors voor dansproducties, zoals de internationaal erkende dansgezelschappen La La La Human Steps en O Vertigo.

    Gezien zijn professionele achtergrond in combinatie met een architect als vader, een moeder die veel deed in het theater en een unieke, sociale en artistieke benadering van voorstellingsruimten, was het eigenlijk niet te vermijden dat Stéphane in contact zou komen met Cirque du Soleil. Deze samenwerking begon met de realisatie van Dralion. Daarna volgden Varekai, Zumanity, KOOZA en nu dus Zarkana.

    Sinds 2011 is Stéphane werkzaam als een van de drie kunstenaars in residentie die door de Montreal Nature Museums-groep zijn aangesteld om een link te vormen tussen de vier natuurwetenschappelijke museums in de stad. Hij heeft ook de tentoonstelling The Warrior Emperor and China’s Terra Cotta Army ontworpen voor het Montreal Museum of Fine Arts.

    Zijn prestaties zijn vele malen bekroond. Zo werd hij in 1989 door de Association Québécoise des Critiques de Théâtre uitgeroepen tot Revelation of the Year, All Categories Combined. In 1992 werd hij door dezelfde organisatie beloond met de prijs voor het beste decorontwerp. Zijn talent is ook erkend door de Conseil des Arts de la Communauté Urbaine de Montréal, de Academy of Canadian Cinema and Television en de Académie Québécoise du Théâtre.

    "In de lyrische, fantastische wereld van Zarkana is de oude, vervallen schouwburg waarin alles zich afspeelt een karakter op zichzelf"", zegt Stéphane Roy. ""De wanden ademen, bewegen en zingen. Wat de esthetische kant betreft bevinden we ons aan het begin van de vorige eeuw, ergens tussen 1910 en 1930, pal tussen Gaudí, Klimt en de art nouveau. De natuurlijke vormen zijn een knipoog naar de Franse meester glasmaker en juwelier René Lalique."

    Stéphane Roy woont in Montréal.

    Meer infoVerbergen
  • Marie-Chantale Vaillancourt

    Costume Designer

    Marie-Chantale Vaillancourt ontwerpt al 20 jaar lang kostuums voor een groot aantal theater-, dans-, opera- en filmproducties. Haar werk combineert de twee disciplines waarin ze zich heeft gespecialiseerd, namelijk kostuum- en decorontwerp, en wordt overal ter wereld vertoond.

    Sinds 1989 werkt ze bijzonder nauw samen met de wereldberoemde auteur, acteur en regisseur Robert Lepage. Ze heeft de kostuums voor veel van zijn producties ontworpen, zoals Les Sept Branches de la Rivière Ota, La Géométrie des Miracles, La Face Cachée de la Lune, de Growing Up-tour van Peter Gabriel, La Trilogie des Dragons en KÀ voor Cirque du Soleil.

    In de loop der jaren heeft Marie-Chantale vele belangrijke Canadese prijzen gewonnen voor haar werk, waaronder twee Masques de la Conception des Costumes in 1995 en in 2005. Ze is ook vele malen genomineerd voor prijzen zoals voor de Genies en de Jutras voor haar werk met Robert Lepage aan de speelfilm Nô.

    ""Hoewel KOOZA geen specifieke clownsvoorstelling is, wordt een aantal van de karakters wel gespeeld door clowns"", legt Marie-Chantale uit. ""Ik wou alle clichés en karikaturen vermijden, dus ik heb me vooral geconcentreerd op de schoolvoorbeelden van universele en nooit veranderende karakters. Het ontwerp doet aan een stripboek denken, maar het wordt gefilterd door het naïeve standpunt van de hoofdfiguur, The Innocent.

    Voor mijn kostuums heb ik allerlei verschillende inspiratiebronnen gebruikt, van stripverhalen, de schilderijen van Gustav Klimt, Baron Münchhausen en de Mad Max-films tot films over tijdreizen door India en Oost-Europa. Dit visueel naïeve, exotische en tijdloze universum doet denken aan de wereld van tinnen speelgoedsoldaatjes en kinderboeken met een knipoog naar Alice in Wonderland en de tovenaar van Oz"".

    Marie-Chantale Vaillancourt werd in 1967 geboren in Sept-Iles in het Canadese Québec.

    Meer infoVerbergen
  • Jean-François Côté

    Composer

    Jean-François Côté is bijzonder actief in de muziekscene van LA. Hij heeft zichzelf pianospelen geleerd, componeert en houdt veel van elektronische muziek. Hij heeft samengewerkt met veel van de toonaangevende zangers en vernieuwende groepen in Québec. Hij is bekend om zijn vloeiende mix van bestaande stijlen en elektronische muziek, waarmee hij nieuwe stijlen creëert.

    Als tiener was Jean-François een veelbelovende ijshockeyspeler, maar toen hij 16 was en piano leerde spelen, besloot hij zich aan muziek te wijden. Hij was lid van rock- en soulbands in de muziekscene in Montréal en ontwikkelde een geheel eigen geluid en stijl. Rond deze leeftijd kreeg hij ook een bijbaantje als beveiligingsbeambte voor de allereerste Cirque du Soleil-voorstelling. Hij herinnert zich dat hij 's avonds achter het keyboard van René Dupéré kroop om lekker te spelen en zijn techniek te verbeteren.

    Een paar jaar later, toen Jean-François keyboard speelde voor zangeres Julie Masse, trok hij de aandacht van Cirque du Soleil-componist Benoit Jutras. Die ontmoeting leidde tot Jean-François' eerste officiële aanstelling voor het bedrijf als muzikaal manager en dirigent voor de Cirque-voorstellingen ""O"" en Mystère. Hij is ook verantwoordelijk voor het geluid van de Taiko-drumscène in de Cirque Imax-film Journey of Man.

    Jean-François zegt dat Cirque een van de meest stimulerende omgevingen is voor een componist om in te werken. ""Ondanks de omvang is Cirque trouw gebleven aan haar roeping: het maken van hoogstaande voorstellingen. Ze geven ontwerpers onvoorstelbaar veel vrijheid.""

    Voor de menselijke en grappige aspecten van KOOZA liet Jean-François Côté zich inspireren door Westerse popmuziek, van funk uit de jaren 70 tot orkestmuziek. Hij voegt toe dat hij ook naar traditionele Indiase muziek en filmmuziek uit de jaren 40 en 50 heeft geluisterd, omdat hij veel van dat tijdperk houdt.

    Jean-François Côté werd in 1968 geboren in Montréal.

    Meer infoVerbergen
  • Clarence Ford

    Choreographer

    Clarence Ford is een enthousiaste danser, choreograaf, docent en filmregisseur uit Toronto, Canada. Zijn creaties waren in heel Canada, de Verenigde Staten en de rest van de wereld te bewonderen. Hij werkt graag samen met andere kunstenaars, zoals de legendarische James Brown, en heeft muziekvideo's ontworpen voor Robbie Williams en de Barenaked Ladies, om maar een paar namen te noemen.

    Als kleine jongen droomde Clarence van een carrière als professionele ijshockeyspeler. Op de middelbare school deed hij veel aan atletiek en brak zelfs het Canadese scholierenrecord op de 100 meter, waarna hij veel atletiekbeurzen aangeboden kreeg uit de VS. Toen hij 17 was, ontdekte hij echter dat hij goed kon dansen. Hij maakte een grote sprong voorwaarts met zijn carrière toen hij lid werd van Soul Express, een dansgroep die door heel Canada toerde, optrad in prijsuitreikingceremonies en tv-programma's, en zelfs een eigen special had op CBC Television.

    Vanuit stilistisch oogpunt is Clarence Ford een ware innovator. Hij was een van de eerste choreografen in Noord-Amerika die aspecten van street dancing en hiphop opnam in zijn choreografie voor Olympische kunstschaatsers en synchroonzwemmers. Zijn sensationele choreografie leverde twee gouden Olympische kunstschaatsmedailles op.

    Clarence is de choreograaf van meerdere kunstschaatsspecials, zoals Stars on Ice, en van bekroonde routines voor internationale schaatssterren, zoals Kurt Browning, Scott Hamilton, Victor Kraatz en Shae-Lynn Bourne. Hij heeft ook meegewerkt aan Canadese prijsuitreikingceremonies zoals de Junos, de Genies en de Geminis.

    Hij heeft aan films gewerkt in Los Angeles, het Caribische gebied en Europa, en heeft onder andere choreografieën ontwikkeld voor grote filmstudio's als DreamWorks, Universal and Miramax. Clarence heeft verder meegewerkt aan de speelfilms The Ladies Man met Will Ferrell, Tuxedo met Jackie Chan en Jennifer Love Hewitt, en Undercover Brother met Eddie Griffin en Billy Dee Williams. Hij ontwikkelde de choreografie voor zo'n 40 tv-reclames en heeft modeshows geproduceerd, geregisseerd en gechoreografeerd. Daarnaast was hij betrokken bij allerlei speciale evenementen, zoals de Reebok-modeshow voor Fashion Television. Daarnaast heeft hij concerten voor Arrested Development, Soul Decision en Sugar Jones geregisseerd, geproduceerd en gechoreografeerd.

    Clarence Ford werkte in 1997 voor het eerst met het Cirque du Soleil toen Debra Brown hem vroeg deel te nemen aan studioworkshops en een deel van de choreografie voor de Cirque-voorstelling La Nouba voor zijn rekening te nemen. Daarna heeft hij het algemene trainingsprogramma in het internationale hoofdkantoor van Cirque in Montreal gevold.

    Clarence Ford legt uit dat de choreografie in KOOZA is geïnspireerd door de urban popcultuur, de excentrieke dans van de vaudeville, jazz en straattheater. ""Voor mij draait het om deze choreografische fusie die zich ontwikkelt tot een eigen taal"", vertelt hij. ""Dat roept emoties op, toont kracht en bezorgt ons publiek spanning en sensatie!""

    Clarence Ford werd in 1965 geboren in het Canadese Toronto.

    Meer infoVerbergen
  • Martin Labrecque

    Lighting Designer

    Martin Labrecque’s professional credits include more than 140 theatrical productions, as well as circus shows. Martin contributed to the critical success of several Quebec shows. He has won many Quebec awards for his lighting design in addition to several nominations. Martin Labrecque created the lighting for two critically acclaimed circus shows produced by Cirque Éloize, Rain and Nomade, as well as Cirque du Soleil shows Corteo, KOOZA, Viva ELVIS and Michael Jackson THE IMMORTAL World Tour before KURIOS – Cabinet of curiosities. In 2009, Martin designed the lighting for an eleven-hour show by Canadian author, director and actor Wajdi Mouawad, which was presented in the courtyard of the Palais des Papes in Avignon, France. He also worked on the show Paradis Perdu, directed by Dominic Champagne and presented in Montreal and Belles Soeurs (2011) directed by René Richard Cyr.

    Meer infoVerbergen
  • Jonathan Deans

    Sound Designer

    Jonathan Deans is one of the most sought-after live entertainment sound designers in the world. As a young man, he joined the Royal Shakespeare Company as an actor but had also a keen interest in sound and so began to blend with a theatrical context. Several years later, after a spell as a sound engineer in the music industry, notably at Morgan Studios where he brushed shoulders with artists such as Cat Stevens, Paul Simon and Rick Wakeman, he made his way back to the theatre via the Royal Opera House, Covent Garden, and later went on to mix the sound for the musical A Chorus Line. One success soon followed another, and he became the sound mixing engineer for dozens of London’s West End productions. Jonathan’s success as a mixing sound engineer led to him being hired as sound designer on the musical Marilyn. This was followed by work on other productions as Designer on Time, Les Misérables, Mutiny, Jean Seberg to mention a few. Over a decade later he relocated in America where he has designed systems and productions for theme parks, stadiums, arenas and Broadway productions including Ragtime, Fosse, King David, Damn Yankees, Taboo, Brooklyn, Lestat, Pirate Queen, Young Frankenstein, La Cage Aux Folles, Spiderman, and Priscilla Queen of the Desert. With Michael Jackson ONE Jonathan is creating the sound system and the audio environment of his 14th Cirque du Soleil show since Saltimbanco in 1992.

    Meer infoVerbergen
  • Leon Rothenberg

    Sound Designer

    Geluidsontwerper Leon Rothenberg kan bogen op uitgebreide ervaring en een gevarieerde achtergrond als componist en computerprogrammeur. Tijdens zijn studie aan het Oberlin College volgde hij in 1995 klassieke Noord-Indiase muziek aan de Sangit Mahabharati School in Mumbai, India. Hij studeerde af met een Bachelor of Music-titel en een B.A. in computerwetenschappen. In 2002 ontving hij een MFA in Sound Design van het California Institute of the Arts.

    ""Ik mag graag denken dat mijn benadering van geluid zeer muzikaal is. Zelfs als klein kind wist ik al dat ik de muziekwereld in wilde en bespeelde ik al veel instrumenten. Maar toen ik een jaar of acht was, experimenteerde ik ook veel met verschillende geluiden met behulp van een bandrecorder met twee spoelen"", herinnert Leon zich. ""Als student begon ik muziek te schrijven voor toneelstukken en realiseerde ik me dat het componeren en ontwerpen van geluid voor het theater me veel meer samenwerkingsmogelijkheden zou opleveren en dat vond ik leuk.""

    Na zijn afstuderen werkte Leon als een Production Engineer voor theatervoorstellingen van universiteiten en gemeenschappen in het zuiden van Californië. Maar het duurde niet lang voor hij werd gevraagd voor grotere voorstellingen in het Mark Taper Forum in Los Angeles, New York en nog verder weg. In 2003 was hij medeverantwoordelijk voor het geluid van een grote, locatiespecifieke en zich in meerdere gebouwen afspelende productie van King Lear die in Los Angeles en in Frankrijk werd opgevoerd. Hij werkte ook mee aan een aantal experimentele animatiefilms en gaf cursussen op het gebied van creatief luisteren en geluidsontwerp.

    Leon Rothenbergs eerste ervaring met een Cirque du Soleil-voorstelling was in de functie van assistent van geluidsontwerper Jonathan Deans voor KÀ. Ze zetten hun samenwerking voort met Corteo, LOVE in de Mirage en de reizende voorstelling Kooza, waarvoor Leon zijn eerste Cirque-prijs als geluidsontwerper ontving.

    Leon vat zijn benadering van Wintuk als volgt samen: ""Ik probeer de geluidservaring af te stemmen op de visuele ervaring, zodat de toeschouwers altijd een interessante en meeslepende avond beleven, waar ze ook zitten"".

    Leon Rothenberg werd in 1974 geboren in Boston in de Amerikaanse staat Massachusetts.

    Meer infoVerbergen
  • Rogé Francoeur

    Props Designer

    Rogé Francoeur droomde als kind van een carrière als acteur, maar heeft vooral achter de schermen zijn stempel gedrukt in plaats van op de planken. Zijn studie aan de kleinkunstacademie in Québec en studie beeldhouwwerk aan de York University in Toronto bereidden hem voor op een loopbaan in het maken van rekwisieten voor film-, theater- en televisieproducties.

    Rogé zette zijn eerste stappen in de filmwereld als decorontwerper, ontwerper van rekwisieten en modellenmaker. Hij heeft tal van films gewerkt, zoals Taming of the Demons van Emile Radok uit 1985, een film die belangrijk bleek te zijn voor zijn carrièrekeuze. He paste zijn driedimensionale kijk op de wereld ook toe op Shadow of the Wolf (1992) onder regie van Jacques Dorfmann, de tv-film Zelda uit 1993 onder regie van Pat O'Connor en Screamers (1995) met Christian Duguay als regisseur.

    In 1996 werkte Rogé Francoeur als creatief assistent, decorontwerper en modellenmaker voor Cinema Avenue Japan, een grote filmtentoonstelling in Tokyo. Sinds zes jaar geeft hij les in het ontwerpen van rekwisieten en verven van decors aan een college in Saint Hyacinthe in Québec. Bovendien is hij druk bezig met het afronden van een Masters in lesgeven. Zijn scriptie gaat over het ontwerpen van een voorstelling.

    Rogé begon pas in 1992 te werken voor Cirque, toen hij samen met kostuumontwerper Dominique Lemieux aan Saltimbanco werkte. Daarna maakte hij in 1993 en 1994 samen met decorontwerper Michel Crête rekwisieten voor de voorstellingen Mystère en Alegría. Sinds 2003 is hij werkzaam als consultant op gebied van R&D voor Cirque en werkt hij nauw samen met de kostuumafdeling. Hij zegt dat zijn werk aan Alegría pas echt de aandacht van het bedrijf wist te trekken en dat leidde tot KOOZA: de eerste Cirque-voorstelling waar hij als ontwerper aan mocht meewerken.

    ""In KOOZA wordt de wereld van de clown verkend door de ogen van David Shiner"", legt hij uit. ""De komieken leveren ongekend hoge prestaties en het is belangrijk dat de rekwisieten de aandacht van het publiek niet wegtrekken. Ik probeer dingen altijd eenvoudig en ergonomisch te houden en af te stemmen op het decorontwerp. Ik volg een impressionistische aanpak bij het ontwerpen van rekwisieten. Rekwisieten worden vaak pas volledig zichtbaar als je ze van een afstandje of onder schijnwerpers bekijkt.""

    Rogé Francoeur werd in 1963 geboren in Macamic in de Canadese provincie Québec.

    Meer infoVerbergen
  • Danny Zen

    Acrobatic Equipment and Rigging Designer

    Danny Zen kwam in 1990 bij Cirque du Soleil werken als lasser in een van de ateliers. In datzelfde jaar ging hij op zijn eerste Europese tournee met Le Cirque Réinventé. Daarna maakte hij de overstap naar Nouvelle Expérience, waar hij als lasser, monteur en hoofdplaatsaanwijzer werkte. In 1992 toerde hij als tenttechnicus rond met Saltimbanco.

    Sinds 1993 werkt Danny aan de voortdurende ontwikkeling van de Creative Studio van Cirque du Soleil. Zijn innovaties als hoofdtechnicus zijn grotendeels verantwoordelijk voor de veeleisende normen van Cirque wat betreft het trainen van alle technici en het te allen tijde garanderen van de veiligheid van artiesten en technici.

    Danny heeft voor de nationale circusschool in Montréal gewerkt en heeft in de loop der jaren een bijdrage geleverd aan het ontwerp van een groot deel van de uitrusting voor luchtacrobatiek die wordt gebruikt in de Cirque du Soleil-voorstellingen Alegría, Mystère, Quidam, Dralion, Varekai, "O", La Nouba en. Bovendien werkte hij in 1996 als hoofdtechnicus voor Quidam. In 2008 ontwierp hij de tuigage en uitrusting voor de acrobatische voorstelling ter ere van het 400-jarig bestaan van de stad Québec.

    Zarkana is na Corteo en KOOZA Danny's derde aanstelling als ontwerper van acrobatiekuitrustingen en tuigage voor een Cirque du Soleil-voorstelling.

    ""De acrobatiekuitrusting voor Zarkana is afgestemd op het op de jaren dertig geïnspireerde decor van de voorstelling"", vertelt hij. ""De voorspelling speelt zich ook af in deze periode. Ik vind de vloeiende en organische vormen van dat tijdperk fascinerend en heb me laten inspireren door de bekende Franse art nouveau glaskunstenaar en juwelier Lalique en door de Spaanse architect en ingenieur Calatrava.""

    Danny Zen is geboren in Saint-Luc in de Canadese provincie Québec.

    Meer infoVerbergen
  • André Simard

    Acrobatic Performance Designer

    André Simard werkt al sinds 1987 voor Cirque du Soleil. In dat jaar ontwikkelde hij een trapezeact voor de voorstelling Nouvelle Expérience en ontketende daarbij een ware revolutie in de luchtacrobatiek. Onder zijn leiding wisten de acrobatische hoogstandjes, die ergens tussen hemel en aarde in een schouwburg of in een circustent werden uitgevoerd, de elegantie van ballet te bereiken. Tussen 1989 en 2000 werden 13 van de acts die hij maakte voor Cirque du Soleil, de nationale circusschool en zijn eigen artiestengroep de Studio de création les gens d'R bekroond met prijzen bij festivals waaraan de beste circusartiesten uit de hele wereld meededen.

    Nieuwe circusartiesten hebben Simard te danken voor de nieuwe vorm van luchtacrobatiek in zijde, die hij in 1995 bedacht. De bootscène in ''O'' is een ander voorbeeld van technologische en choreografische innovatie, dit keer het resultaat van zijn samenwerking met Jaque Paquin, de ontwerper van acrobatiekuitrustingen. Simard heeft bovendien de meeste luchtacts ontworpen in de voorstellingen die Cirque over de hele wereld geeft.

    André Simard slaagt er al 30 jaar lang in een perfect evenwicht te vinden tussen zijn drie vakgebieden: kleinkunst, topsport en het circus. Aan het begin van de jaren 70, toen hij studeerde aan het Institut des arts graphiques de Montréal, was hij lid van het nationale gymnastiekteam van Canada. Terwijl hij hard trainde voor de Olympische Spelen van 1972 in München, hielp hij ook met de opleiding van clowns en andere entertainers aan het Centre Immaculée-Conception in Montréal, een voorloper van de nationale circusschool. Zoals hij zelf zegt: ""Ik probeer voortdurend de regels van de biomechanica, die ik toepas op atletiektraining, te combineren met de ontroerende kracht van podiumkunst."" Deze benadering heeft ook invloed gehad op zijn lessen aan de nationale circusschool in Canada, het Centre national des arts du cirque de Châlons-sur-Marne en de École nationale de Cirque de Rosny-sous-Bois in Frankrijk.

    In 1995 richtte hij de Studio de création les gens d'R op in Montréal; een artistieke uitlaatklep die hem de kans geeft emoties te uiten via luchtacrobatiek. In 2001 maakte deze groep zijn debuut met een voorstelling van Échos in Venetië. De voorstelling werd opgevoerd op verzoek van de organisatoren van het beroemde Biennale kunstfestival van Venetië.

    ""Voor CRISS ANGEL Believe heb ik een manier bedacht waardoor de dansende figuren door de lucht kunnen draaien met behulp van touwen die in hun kostuums zijn verborgen"", legt hij uit. ""Ik heb bovendien acrobatiek geïntroduceerd in de dansnummers van de steltlopers en heb een acrobatisch mechanisme met een motor bedacht voor het karakter Kayala: als ze tevoorschijn komt uit haar bloem en haar hoepelact begint, pakt ze de bloemblaadjes vast. Deze zijn in werkelijkheid gemaakt van doorzichtige, flexibele pvc-buizen die in haar kostuum zijn genaaid.""

    André Simard werd in 1945 geboren in Montréal.

    Meer infoVerbergen
  • Florence Cornet

    Makeup Designer

    Florence Cornet verkent al 25 jaar lang manieren om via make-up een emotie op te roepen bij het publiek. Ze heeft voor allerlei verschillende theater-, dans-, opera- en musicalproducties gewerkt, maar heeft ook ervaring op het gebied van kostuumontwerp, artistieke leiding en poppenspel. Al met al is ze tijdens haar loopbaan betrokken geweest bij meer dan 200 producties. Ze heeft meegewerkt aan producties in toonaangevende theaters in Québec, zoals het Théâtre Petit à Petit, het Théâtre du Trident, het Théâtre de la Licorne en het Théâtre du Nouveau Monde. Ze geeft les in make-uptechniek aan toneel- en circusscholen, en heeft een aantal jaar voor films en televisie gewerkt. Ze heeft samengewerkt met bekende regisseurs uit Québec, zoals Serge Denoncourt, Dominic Champagne, Claude Poissant, Wajdi Mouawad, Denise Guilbault, Michel Lemieux, Victor Pilon en ook Robert Lepage. In 2000 werd ze genomineerd voor een Gémeaux-prijs voor de beste make-up voor Bernar Héberts film Une âme immortelle. Na de Michael Jackson THE IMMORTAL World Tour ontwerpt Florence Cornet de make-up voor haar tweede Cirque du Soleil-voorstelling na KOOZA.

    Meer infoVerbergen