Sluiten

Cirque Club

 
 

Ontwerpers

 

Ontwerpers

  • Guy Laliberté

    Oprichter en Creative Guide

    Guy Laliberté is in 1959 geboren in Québec. Deze accordeonist, steltloper en vuurvreter heeft met ondersteuning van een kleine groep mensen het allereerste internationaal vermaarde circus van Québec opgericht. Guy Laliberté, een dappere visionair, herkende en gebruikte de talenten van straatartiesten van het Fête foraine de Baie-Saint-Paul en richtte in 1984 Cirque du Soleil op.

    Guy Laliberté was de eerste die de mix van culturen en artistieke en acrobatische disciplines samenbracht, wat ook vandaag de dag nog kenmerkend is voor Cirque du Soleil. Sinds 1984 staat hij aan het hoofd van het creatieve team en helpt hij de medewerkers bij de ontwikkeling van elke show. Daarnaast heeft hij eraan bijgedragen dat circuskunsten tegenwoordig worden gezien als een belangrijke artistieke discipline.

    Cirque du Soleil is een internationale organisatie; zowel wat betreft de stijl en activiteiten als de invloed die het circus uitoefent. Guy Laliberté staat nu aan het hoofd van een organisatie met activiteiten die zich uitstrekken over vijf continenten.

    In oktober 2007 begon Guy Laliberté aan een tweede project: de ONE DROP Foundation, die tot doel heeft om wereldwijd armoede te bestrijden door mensen van schoon water te voorzien.  Deze nieuwe droom komt voort uit het gegeven dat het recht op water van essentieel belang is om te kunnen overleven en uit de normen en waarden die al sinds de oprichting een belangrijke rol spelen bij Cirque du Soleil:  de gedachte dat het leven alles wat iemand geeft ook weer teruggeeft en dat daarbij zelfs het kleinste gebaar een verschil maakt.

    In september 2009 werd Guy Laliberté de eerste Canadese privéruimtevaarder.  Zijn doel was om mensen bewust te maken van de waterproblemen waarmee de aarde en mensheid te maken hebben. Onder het motto Moving Stars and Earth for Water was de eerste poëtisch-sociale missie in de ruimte een feit. De bedoeling was mensen te raken vanuit een artistieke benadering: een speciale, 120 minuten durende webcast met verschillende optredens in veertien steden op vijf continenten, zelfs in het internationale ruimtestation ISS.

    Belangrijkste awards en onderscheidingen
    In 2012 werd Guy Laliberté opgenomen in de Gaming Hall of Fame van de American Gaming Association. In 2011 werd hij opgenomen in de Canadian Business Hall of Fame. In 2010 kreeg Guy zijn eigen ster op de Hollywood Walk of Fame. In hetzelfde jaar werd Guy door de regering van Québec gepromoveerd van ridder (een titel die hij zes jaar eerder kreeg) tot officier in de Ordre de la Pléiade. De Université Laval (Québec) verleende Guy Laliberté in 2008 een eredoctoraat. Het jaar ervoor won Guy Laliberté de Ernst & Young Entrepreneur of the Year-award in drie categorieën: Québec, Canada en Internationaal. In 2004 ontving hij de Order of Canada, de hoogste onderscheiding van het land, van de gouverneur-generaal van Canada. In hetzelfde jaar werd hij door Time Magazine genoemd als een van de 100 meest invloedrijke personen ter wereld. In 2003 werd hij door de Condé Nast-groep geëerd als onderdeel van het Never Follow Program, een eerbetoon aan uitvinders en innovators. In 2001 werd hij door de Académie des Grands Montréalais uitgeroepen tot 'Great Montrealer'. In 1997 ontving Guy Laliberté de Ordre National du Québec, de hoogste onderscheiding die door de regering van Québec wordt uitgereikt.


    Andere awards en onderscheidingen

    2009
    Lifetime Achievement Award, uitgereikt door de Canadian Marketing Association

    2002
    Vereeuwiging in de Canadese Walk of Fame

    1998
    Visionary Award, uitgereikt door het American Craft Museum (nu het Museum of Arts and Design in New York)

    1996
    Vision nouvelle-award, uitgereikt op het 43e Gala du Commerce (Québec)

    1988
    Personality of the Year, Gala Excellence La Presse (Québec)

    1988
    Entrepreneur of the Year, Les Affaires magazine (Québec)

     

     Meer info  Verbergen 
  • Gilles Ste-Croix

    Artistiek leider

    Toen Gilles Ste-Croix zijn ouders vertelde dat hij de showbusiness in wilde zeiden ze “Alles behalve dat!”. Ste-Croix groeide op op het platteland van Quebec, maar hij was vastbesloten om daar niet te blijven. Hij werd een hippie en een nomade, leefde in communes en maakte in de jaren zestig de verplichte pelgrimstocht naar de Westkust. Daar leefde hij in communes en volgde een paar dramalessen.

    Ste-Croix probeerde zich wel aan te passen en werkte zelfs een tijdje op een architectenkantoor, maar hij wist diep van binnen dat hij niet gemaakt was voor een gewone carrière in het bedrijfsleven. Tegelijkertijd was zijn zoektocht naar een baan absoluut niet doelloos of vaag. Hij zegt dat hij als tiener al een sterke drang had om te slagen en een evenzo sterke drang om te vermaken. Zijn entree in de showbusiness gebeurde op een zeer ongewone en onvoorspelbare manier.

    Eind jaren zeventig woonde Gilles Ste-Croix in een commune in Victoriaville, Quebec. Hij plukte appels om de kost te verdienen. Op een dag bedacht hij dat het werk een stuk makkelijker zou zijn wanneer hij de ladder aan zijn benen kon vastmaken en zo ontwierp hij zijn eerste stelten.

    Een vriend noemde toevallig het Bread and Puppet Theater in het nabijgelegen Vermont, dat steltlopen als basis gebruikte voor veel van haar voorstellingen. Ste-Croix ging langs bij het gezelschap en realiseerde zich dat zijn appelpluk- vaardigheden wel eens gewild zouden kunnen zijn in de grotere wereld van entertainment.

    In 1980 richtten Gilles Ste-Croix en een groep straatartiesten de Échassiers de Baie-Saint-Paul op en organiseerden een straattheaterfestival genaamd het Fête foraine de Baie-Saint-Paul. Dit zou uiteindelijk leiden tot de oprichting in 1984 van Cirque du Soleil met Guy Laliberté.

    In 1984 en 1985 bedacht Gilles Ste-Croix vele steltnummers voor Cirque du Soleil en voerde hij ze uit. In 1988 werd hij Artistiek Directeur van Cirque, evenals coördinator voor een talentenjacht die zich verspreide over de vier hoeken van de wereld. Hij was van 1990 tot 2000 Director of Creation [creatief directeur] voor alle Cirque du Soleil producties: Nouvelle Expérience, Saltimbanco, Alegría, Mystère, Quidam, La Nouba, "O", en Dralion. In 1992 regisseerde hij Fascination, de eerste show van Cirque du Soleil die in theaters in Japan werd getoond. In 1997 regisseerde hij ook de baanbrekende diner/cabaretshow Pomp Duck and Circumstance in Duitsland.

    Terwijl hij in 2000 nog steeds als werkte adviseur voor Cirque du Soleil, besloot Gilles Ste-Croix om een van zijn grootste dromen waar te maken: Gedreven door zijn gepassioneerde interesse voor paarden, richtte hij zijn eigen bedrijf op om de voorstelling Cheval-Théâtre uit 2003 te produceren. Hierin schitterden 30 paarden en acrobaten in een tent en ze reisden langs tien steden in Noord Amerika.

    In december 2002 keerde Gilles St-Croix terug naar Cirque du Soleil als Vice-President of Creation, New Project Development [Ontwikkeling Nieuwe Projecten]. In juli 2006 werd hij benoemd tot Senior Vice-President of Creative Content and New Project Development [creatieve inhoud en ontwikkeling nieuwe projecten]. Op dit moment richt Gilles zich op zijn rol als Creative Guide [creatief leider], naast Guy Laliberté.

     Meer info  Verbergen 
  • Robert Lepage

    Schrijver en regisseur

    De multidisciplinaire kunstenaar Robert Lepage is als theaterregisseur en auteur, even begaafd als in de rol van acteur en filmregisseur. Zijn moderne en ongewone werk, dat wordt geprezen door critici uit de hele wereld, overstijgt alle grenzen tussen disciplines.

    In 1975 ging Lepage naar het Conservatoire d'art dramatique de Québec en na een studie in Frankrijk werkte hij mee aan diverse producties, waarin hij de rol van acteur, auteur en regisseur combineerde. In 1985 ontwierp hij The Dragons' Trilogy, een voorstelling die hem internationale erkenning opleverde. Daarna volgden Vinci (1986), Polygraph (1987), Tectonic Plates (1988), Needles en Opium (1991). Met A Midsummer Night’s Dream in 1992 was hij de eerste Noord- Amerikaan die een stuk van Shakespeare regisseerde in het Royal National Theatre in Londen.

    Van 1989 to 1993 was Lepage Artistic Director [artistiek directeur] van het Théâtre français aan het National Arts Centre in Ottawa. In 1994 richtte hij zijn eigen gezelschap op, Ex Machina, en regisseerde hij Les sept branches de la rivière Ota (1994), Le Songe d’une nuit d’été (1995) en de soloproductie Elsinore (1995).

    Daarnaast maakte hij in 1994 zijn debuut in de filmwereld. Hij schreef en regisseerde zijn eerste speelfilm, Le Confessional, die het daaropvolgende jaar werd vertoond tijdens de Directors’ Fortnight op het Filmfestival van Cannes. Hij vervolgde met de regie van Polygraph in 1996, Nô in 1997, Possible Worlds in 2000 (zijn eerste speelfilm in het Engels) en tenslotte, in 2003, een verfilming van zijn eigen toneelstuk La Face Cachée de la Lune.

    In 1997 vond onder leiding van Robert Lepage de opening plaats van La Caserne, een multidisciplinair productiecentrum in de stad Québec. Daar ontwiepr en produceerde hij Geometry of Miracles (1998), Zulu Time (1999), The Far Side of The Moon (2000), een nieuwe versie van The Dragons’ Trilogy met een nieuwe cast (2003) en The Busker’s Opera (2004). Dit werd gevolgd door The Andersen Project (2005), Lipsynch (2007), The Blue Dragon (2008) en Eonnagata (2009).

    Lepage maakte zijn grote entree in de wereld van de opera toen hij in 1993 de succesvolle dubbele vertoning van Bluebeard’s Castle en Erwartung op de planken bracht. Daarna kwam hij met La Damnation de Faust, voor het eerst te zien op het Saito Kinen Festival Matsumoto in Japan (1999), 1984 in Londen (2005), The Rake’s Progress in Brussel (2007) en The Nightingale and Other Short Fables in Toronto (2009).

    Robert Lepage ontwierp en regisseerde de Secret World Tour van Peter Gabriel (1993) en zijn Growing Up Tour (2002). Als onderdeel van de festiviteiten rond het 400-jarig bestaan van de stad Québec in 2008 kwam Le Moulin à imagesTM tot stand, de grootste ooit geproduceerde architectuurprojectie op de wanden van de Bunge, een enorme graansilo. In 2009 maakten hij en zijn Ex Machinateam Aurora Borealis een permanente lichtshow voor het gebouw, geïnspireerd door de kleuren van het noorderlicht.

    In een reeks van vele prestigieuze prijzen ontving Lepage in 2009 de Governor General’s Performing Arts Award voor zijn buitengewone bijdrage aan het culturele leven in Canada gedurende zijn hele loopbaan.

    TOTEM is de tweede voorstelling van Robert Lepage voor Cirque du Soleil, als vervolg op KÀ (2004). "Geïnspireerd door de eerste verhalen van de eerste mensen verkent TOTEM de geboorte en de evolutie van de wereld, de niet aflatende nieuwsgierigheid van de mens en zijn voortdurende drang om uit te blinken”, zegt hij. “Het woord totem suggereert dat mensen in hun lichaam het volledige potentieel van alle levende wezens meedragen, zelfs het verlangen van de Dondervogel om naar de top van de totem te vliegen”.

    Robert Lepage werd geboren in Québec in 1957.

     Meer info  Verbergen 
  • Neilson Vignola

    Director of Creation

    Neilson Vignola has carved out an impressive career as a stage and production manager as well as an assistant stage director in theatre, opera and circus arts. He graduated from the National Theatre School of Canada in 1980 and began his professional career working in various capacities at many leading Quebec theatre companies, including the Théâtre du Nouveau Monde and the Compagnie Jean Duceppe.

    As the trusted collaborator of Robert Lepage, he assisted the stage director on several operas including The Damnation of Faust, (Japan 1999, Paris 2001, New York 2008 and 2009 and Quebec City 2012). This was followed by a production of 1984 (London 2005), The Rake’s Progress, (Brussels and Lyon 2007) and Wagner’s The Ring Cycle (New York 2010, 2011 and 2012). Throughout his career, Neilson has also worked on festivals, musicals, dance productions and tours. Between 1987 and 1997, La La La Human Step, Quebec singer Diane Dufresne, Le Théâtre Populaire du Québec, Le Festival International de Nouvelle Danse and other companies, engaged him as stage manager, production director, technical director or assistant stage director. Neilson joined Cirque du Soleil in 1998 first as technical director and then interim tour director of Saltimbanco. He later joined KÀ as director Robert Lepage’s assistant and production stage manager, and in 2005 he filled the same positions on DELIRIUM with Michel Lemieux and Victor Pilon – which led to appointments as director of creation on ZAIA in 2007, followed by TOTEM and now TORUK – The First Flight.

     Meer info  Verbergen 
  • Carl Fillion

    Set and Props Designer

    Carl Fillion has a degree in set design from the Conservatoire d’art dramatique de Québec (1991), where he taught technical drawing from 1992 to 2002.

    Carl has worked with many prominent companies and directors around the world and has a long list of theatre, multimedia and opera credits to his name, including sets for La Celestina by Fernando de Rojas presented at the Royal Dramatic Theatre in Stockholm in 1998, The Damnation of Faust at the Saito Kinan Festival in Japan (1999), The Burial at Thebes at the Abbey Theatre in Dublin (2004) and the opera Simon Boccanegra at the Gran Teatre del Liceu in Barcelona (2008).

    Carl’s long association with director Robert Lepage began in 1994 with the groundbreaking shows Les 7 branches de la rivière Ota and Elsenor, and he has continued on the collaboration to create set designs for some 20 theatre, circus and opera productions including the last opera Der Ring Des Nibelungen presented at the Metropolitan Opera in New York. TORUK – The First Flight is Carl Fillion’s second set design for a Cirque du Soleil production after TOTEM.

     Meer info  Verbergen 
  • Kym Barrett

    Costume and makeup designer

    Award-winning costume designer Kym Barrett grew up in a nomadic environment on Christmas Island off the coast of Australia before moving to Sydney where she would eventually study design at the National Institute of Dramatic Art. Her creations on Romeo & Juliet (1996) garnered great attention.

    This lead to a collaboration with sibling directors Lana and Andy Wachowski, starting with The Matrix (1999). Barrett's original and now iconic designs catapulted her to fame, with the sleek and sexy costumes from The Matrix Trilogy (2003) being imitated and absorbed into the global fashion trends of the day.

    Barrett has mastered a vast array of theater, TV and film genres including action, adventure, animation, circus, comedy, crime, fantasy, horror, mystery, opera, period (1800s-1980s), romance, science fiction, and thriller. She debuted at the Metropolitan Opera in New York in 2012 having designed the costumes for The Tempest directed by Robert Lepage.

    Her other film work includes Three Kings, Gothika, Monster-in-Law, Rumor Has It, Green Hornet, The Amazing Spiderman and The Nice Guys (2016). The movies Speed Racer, Cloud Atlas and Jupiter Ascending highlight Barrett's enduring association with the Wachowski siblings. TORUK – The First Flight is her second collaboration with Cirque du Soleil after TOTEM.

     Meer info  Verbergen 
  • Bob & Bill

    Composers and Musical Directors

    Composers and arrangers Guy Dubuc and Marc Lessard (aka Bob & Bill) are well known for their ability to blur the lines between genres and styles.

    In 2003, they composed the music for Splinter Cell (Pandora Tomorrow), a best-selling Ubisoft video game. They have also produced several albums, including Monica Freire’s Bahiatronica and Pink Floyd Redux, a collection of remixed songs from the British cult band, as well as the soundtrack album for the Cirque du Soleil show KOOZA.

    In 2004, Bob & Bill supplied the musical direction and arrangements for the Cirque du Soleil show Midnight Sun, as part of the 25th anniversary celebrations of the Montreal International Jazz Festival and the 20th anniversary of Cirque du Soleil.

    Three-time nominees for a Quebec music industry ADISQ award, the two sidekicks also created the music for several films and television series, and composed the music for director Robert Lepage’s production Pageant de Canotgraphie. In 2008, the duo launched their first album, Crime Report, a work combining electronic and organic sounds.

    Bob & Bill worked many times with Cirque du Soleil to create the musical arrangements for several special events. Since 2009, they also act as composers for Cirque du Soleil. They composed the music for TOTEM (2010), directed by Robert Lepage, Amaluna (2012), directed by Diane Paulus, KURIOS – Cabinet of Curiosities (2014), directed by Michel Laprise, JOYÀ (2014), directed by Martin Genest and Allavita! (2015), directed by Krista Monson.

    Bob & Bill also wrote the music for the third and fifth chapters of Les Chemins Invisibles (2011 and 2013), a free outdoor show presented during the summer in Quebec City. TORUK – The First Flight is their eighth show as composers for Cirque du Soleil.

     Meer info  Verbergen 
  •  Meer info  Verbergen 
  • Jeff Hall

    Choreograaf

    Jeff Hall staat bekend om zijn buitengewone atletische eigenschappen en zijn artistieke veelzijdigheid, die hij op het podium op inventieve wijze toont met een combinatie van humor, dialoog en fysieke prestaties. In 1989 en 1990 was hij Canadees kampioen freestyle frisbee. Door die sport kwam hij in aanraking met de podiumkunsten: tijdens zijn studententijd nam hij dansles om zijn frisbeetechniek te verbeteren. Hij haalde zijn bachelor hedendaagse dans aan de Concordia-universiteit in Montreal en zijn toelatingsexamen klassieke muziek aan de McGill-universiteit.

    Jeff werkte samen met een groot aantal onafhankelijke choreografen. Hij maakte het baanbrekende Duodenum met Pierre-Paul Savoie en uiteindelijk kwam hij terecht bij de Fondation Jean-Pierre Perreault, waar hij meewerkte aan de producties JOE en Piazza. Tussen 1990 en 1995 maakte hij grote tournees met het gezelschap Carbone 14 uit Montreal, waarbij hij zowel in de voorstelling als in de film Café des Aveugles te zien was. Ook schitterde hij in de voorstelling Le Dortoir en in de met prijzen bekroonde verfilming door François Girard.

    Als co-Artistic Director [artistiek mededirecteur] van PPS Danse stond Jeff tussen 1992 en 1998 mede aan de basis van Bagne en de multimediaproductie Pôles, waarbij hij samenwerkte met beeldend kunstenaars Michel Lemieux en Victor Pilon. Dit werk was te zien op de grote podia over de hele wereld. Hij en Pierre- Paul Savoie ontvingen in 1996 de prestigieuze Prix Jacqueline-Lemieux voor de choreografie van dit spektakel.

    In 2001 speelde Jeff weer samen met Carbone 14, maar nu als uitvoerende, in de voorstelling Silences et Cris van Gilles Maheu. Vervolgens werd hij de assistent van Gilles in La Bibliothèque, het werk van Carbone 14 uit 2002. In datzelfde jaar assisteerde hij regisseur Robert Lepage bij de werkzaamheden aan Trilogie des Dragons, en Marie Brassard bij haar La Noirceur, beiden opgevoerd tijdens het Festival Théâtre des Amériques in 2003. Daarna voltooide hij een programma filmregie aan het Institut National de l'Image et du Son (INIS).

    Jeff begon zijn samenwerking met Cirque du Soleil in 2005 als artistiek coach voor The Beatles LOVE. Zijn volgende grote opdracht voor Cirque was als acrobatiekchoreograaf voor ZAIA.

    In 2009 danste hij in de film Falling van regisseurs Philip Spozer en Marlene Miller, een film waarvoor hij ook de choreografie verzorgde. Ook deed hij de choreografie voor Du Haut des Airs, in 2010 uitgevoerd door het Franse Cirque de Demain.

    “In alle nummers van TOTEM speelt evolutie een rol; het loopt als een rode draad door de voorstelling”, legt hij uit. “Onze beslissing om die rode draad te laten zien aan de hand van dansvormen die variëren van hiphop tot Bollywood is op een heel natuurlijke wijze ontstaan. We hebben Hindoedans, Indiaanse en Afrikaanse dans bestudeerd en die gekoppeld aan theorieën over animisme en totemisme”.

     Meer info  Verbergen 
  • Étienne Boucher

    Lichtontwerper

    Sinds hij afstudeerde aan de National Theatre School of Canada in 1999, wordt Étienne Boucher veel gevraagd voor zijn lichtontwerpen, zowel voor theater en dans als voor musicals en opera. Hij werkte mee aan bijna honderd producties.

    "Ik wil graag de hele ruimte tussen de projector en de artiest opvullen met licht”, aldus Étienne. “Ik kan de lucht ermee inkleuren, waardoor ik me kan richten op de details van het decor en het vormgeven van de artiesten".

    Étiennes nauwkeurige, gebeeldhouwde lichtontwerpen, soms expressief, soms poëtisch, ondersteunen nadrukkelijk het verhaal van de producties waaraan hij werkt. Vanwege zijn visie op de betekenis van kleur en licht wordt hij in zijn vakgebied eerder als ‘verlichter’ dan als lichtontwerper gezien.

    Hij werkte regelmatig met regisseurs als René Richard Cyr, Brigitte Haentjens en Martin Faucher en sinds 2004 werkt hij nauw samen met de regisseur van TOTEM, Robert Lepage, en diens gezelschap Ex Machina. Hun samenwerking begon met La Celestina (Spanje) en werd voortgezet met Lipsynch (internationale tournee), The Rake's Progress (in coproductie uitgebracht in Brussel, Lyon, San Francisco, Londen, Madrid en Milaan) en Le Rossignol et autres fables (Toronto en het Festival van Aix-en-Provence in 2010).

    In de loop der jaren viel Étienne Boucher veel eerbetoon ten deel en werd hij een aantal malen genomineerd voor de prestigieuze Soirée des Masques (Québec). In 2007 won hij twee Masques voor de lichtproductie van Du vent entre les dents en La Dame aux camélias.

    "In TOTEM wilde ik spelen met de kleuren van de projecties op het moeras en door die effecten uit te werken op het podium een derde dimensie creëren", aldus Étienne Boucher. "Het licht dat ik gemaakt heb voor deze voorstelling is een weerspiegeling van de natuur. Mijn groen en mijn blauw is geïnspireerd door ijs en het rood en het geel absoluut door vuur. "

    Étienne Boucher werd geboren in Montreal in 1972.

     Meer info  Verbergen 
  • Pedro Pires

    Beeldontwerper

    Pedro Pires groeide op in de stad Québec, waar hij al snel zijn talent ontdekte om figuren en monsters weer te geven en tot leven te brengen. Door veel te experimenteren slaagde hij erin zijn eigen technieken te ontwikkelen op het gebied van modelleren en special effects.

    In 1990, op zijn 21ste, ging hij kunst studeren aan de Université Laval. Daarna haalde hij het diploma speciale make-upeffecten bij de vermaarde New Yorkse artiest Dick Smith en het diploma grafisch computerontwerp aan het Centre National d'Animation et de Design in Montreal.

    Zijn filmdebuut kwam in 1995 met The Sound of the Carceri, een documentaire van regisseur François Girard, waarin hij de denkbeeldige gevangenissen van Piranesi in 3D herschiep rond cellist Yo-Yo Ma. Dit werk leverde hem in 1998 een Emmy Award voor buitengewone visuele effecten op en een Gemini Award voor de beste visuele effecten. Hij werkte nogmaals met François Girard aan de artistieke leiding van de visuele effecten in de film The Red Violin.

    In 2001 nam hij de visuele conceptie voor de film Possible Worlds op zich, het begin van een lange artistieke samenwerking met auteur, regisseur en filmmaker Robert Lepage.

    In 2007 richtte hij zijn eigen filmproductiemaatschappij op: Pedro Pires Inc., gewijd aan het creëren van originele beelden met behulp van digitale technologie. In 2008 produceerde zijn bedrijf de korte film Danse Macabre, een multidisciplinaire samenwerking met AnneBruce Falconer en Robert Lepage, waarbij hij tegelijkertijd optreedt als scenarioschrijver, regisseur, fotograaf en editor. Deze film is sinds 2009 vertoond op een groot aantal festivals en heeft tot nu toe 27 internationale prijzen gewonnen.

    TOTEM is zijn eerste samenwerking met Cirque du Soleil.

    “In TOTEM is het scherm voor de projecties een soort virtueel moeras achteraan het podium”, zegt Pedro Pires. “Alle beelden zijn afkomstig uit de natuur, ook al lijken ze soms vrij abstract. Gedurende de voorstelling evolueren ze in een lange mix of een vorm en creëren zo een steeds wisselende verbeelding, die reageert op de artiesten en leeft in harmonie met de podiumbelichting”.

    Pedro Pires werd geboren in een Portugese familie in Nantes, Frankrijk, in 1969.

     Meer info  Verbergen 
  • Jacques Boucher

    Sound Designer

    For over 25 years, Jacques Boucher has been creating sound environments for a number of productions from Quebec and beyond. Jacques also worked as a sound technician for various Quebec artists, including Richard Séguin, Laurence Jalbert, Diane Dufresne and Bruno Pelletier.

    He went on to develop an expertise in sound design for musicals such as Dracula (2006) and large-scale events, including the mega-show 2000 voix chantent le monde, presented in Quebec City in 2000, with over 2,300 singers on stage.

    In 2008, Jacques was asked to handle the sound for almost every event presented as part of the celebrations for the 400th anniversary of Quebec City.

    As Sound Designer and Head of Sound, he designed sound for the Quebec Symphony Orchestra’s performance of the Symphony of a Thousand by Gustav Mahler, The Image Mill by Robert Lepage, for which he designed the impressive sound system spanning 1.2 km, and the special show presented by Cirque du Soleil.

    Jacques also works as Sound Designer and Head of Sound for some Cirque du Soleil special events. After TOTEM, Amaluna, KURIOS – Cabinet of Curiosities and JOYÀ, he is taking part in his fifth Cirque du Soleil show with TORUK – The First Flight.

     Meer info  Verbergen 
  • Pierre Masse

    Rigging and acrobatic equipment designer

    Pierre Masse’s career spans just about every genre of the performing arts. He was involved in major productions with the Opéra de Montréal, the Grands Ballets Canadiens and Céline Dion as well as a production of Les Misérables.

    He has collaborated with Cirque du Soleil since 1996, and took part in the creation of Quidam, Varekai, Zumanity, KÀ and CRISS ANGEL Believe. TORUK – The First Flight is Pierre Masse’s fifth Cirque du Soleil show as Acrobatic Rigging and Equipment Designer following TOTEM, IRIS – A Journey Through the World of Cinema, Michael Jackson ONE and JOYÀ.

     Meer info  Verbergen 
  • Florence Pot

    Acrobatic Performance Designer

    A gymnast at the age of six, Florence Pot completed her university degree in physical education in France and went on to specialize in sports psychology. She decided to move to Montreal in 1991 primarily to continue her academic career.

    She studied for her master's degree in sports psychology at the University of Montreal while working as a coach at the club Gymnix de Montréal. She returned to France two years later to choreograph performances for the French Gymnastics Federation.

    Motivated by a lack of professional challenges in France and a strong desire to work at Cirque du Soleil, Florence came back to Canada in 1997 to renew her network of contacts with the company and to choreograph performances by Canadian competitive gymnasts.

    In 2001, she accepted a position scouting acrobatic talent for Cirque's casting department and in 2003 she became the company’s Head Scout. In 2006 she accepted the invitation to become Acrobatic Performance Designer on ZED (Cirque's resident show in Tokyo) because she wanted to get closer to the creation process and be part of it from start to finish. She reprised the same role on TOTEM and Zarkana.

    "What interests me most is the emotion that emerges from the performance of an artist on stage,” says Florence. “The acrobatic framework of Zarkana was born in a world that was firmly rooted in the circus, where virtuosity cohabits with madness. We were inspired by traditional circus sideshows to highlight the crazy and decadent side of Zark’s world.”

    Florence Pot was born in Rouen, France.

     Meer info  Verbergen 
  • Nathalie J. Simard

    Make-up ontwerper

    Nathalie J. Simard zit al meer dan 20 jaar in de make-up. Ze deed de studie visuele kunst en volgde verschillende workshops op het gebied van theater en make-up, maar is voornamelijk autodidact, en leerde haar vak in de straten van Quebec City. Ze verdiepte zich daar in de vele facetten van make-up en ontwikkelde een geheel eigen stijl, waarbij ze het lichaam en het gezicht van haar modellen gebruikte als haar schilderslinnen.

    Nathalie werkte vanaf begin jaren tachtig aan nieuwe technieken en werd bekend om haar onderscheidende werk waarmee ze zowel kinderen als volwassenen omtoverde, op festivals en openlucht evenementen in heel Quebec. Omdat zij altijd op zoek was naar nieuwe inspiratiebronnen trok zij naar Canada, Azië, Europa en de VS om daar haar talent te laten zien en te ontwikkelen.

    Haar creaties zijn door tienduizenden aanschouwd op grote evenementen zoals het International Children’s Festivals, kinderfestivals die in heel Canada gehouden worden en ook op de International Buskers Festivals in Kuala Lumpur n Singapore.

    Nathalie heeft gewerkt bij theaterproducties van Marie Dumais en fotografieprojecten met David Cannon. Ze werkte ook aan figuren voor het EOS Circus in Quebec City, en creëerde honderden make-up ontwerpen voor het Quebec City Zomer Festival en het Winter Carnaval. Ze ontwerpt al tien jaar karakters voor producties van de ontwerper Olivier Dufour uit Quebec , waaronder zijn show Le Chemin qui marche (een van de grote evenementen tijdens de viering van het 400 jarig bestaan van Quebec City), en het Festival Montréal en lumière.

    Begin 2000 startte Nathalie het bedrijf Kromatik, dat zich gespecialiseerd heeft in make-up voor Street Art. Samen met een team van creatieven, net zo enthousiast als zijzelf, kon zij een geheel nieuwe techniek ontwikkelen. Make-up en animatie worden daarbij zó perfect gecombineerd dat het een toonaangevende techniek in de branche is. De combinatie van snelheid, creativiteit en originaliteit zorgt binnen enkele minuten voor een waar kunstwerk.

    TOTEM is de eerste samenwerking tussen Nathalie en Cirque du Soleil. "De show laat de mens in al zijn verscheidenheid en rijkdom zien," zegt zij. “Ik heb voor het creëren van de figuren gebruik gemaakt van de patronen en sjablonen van een uitgebreide waaier aan culturen. Ik word ook enorm geïnspireerd door alle artiesten, door hun energie en door de show. Het geeft me de inspiratie om de juiste figuren te bedenken."

    Nathalie J. Simard werd in 1967 in Quebec geboren.

     Meer info  Verbergen 
 
Delen

TOTEM delen via e-mail of uw favoriete sociale netwerk

Zie TOTEM op:
FacebookYoutubeTwitter
Cirque Club

HAAL KAARTEN NOG VOORDAT IEMAND ANDERS ZE HEEFT!

  • Gratis toegang tot voorverkoop
  • Melding per e-mail wanneer er kaarten beschikbaar zijn
  • Speciale aanbiedingen en exclusieve content
AANMELDENBen je al lid?